Pan e maletas

Elvira Blanco e Luís Pérez

O goberno do PP ribeirense un ano máis volve organizar o gran xantar do maior, unha macro comida de 1.000 persoas que lle custa á veciñanza de Ribeira case 42.000€, unha cantidade excesiva e mesmo obscena para gastala nun só día. Isto acontece mentres as nosas amizades emigran por falta de perspectivas e oportunidades laborais e as que ficamos vémonos empurradas, en moitas ocasións, a salarios baixos e/ou cunhas condicións precarias, por non dicir miserentas.

Seguir lendo “Pan e maletas”

Votar para avanzar

Bloque Nacionalista Galego

O domingo Galiza celebra os comicios para escoller os e as representantes que ocuparán os escanos do Parlamento Galego durante os vindeiros 4 anos. A pesar de que no BNG estamos traballando continuamente, e non só cando hai eleccións, estas obrigan a redobrar esforzos. Foron días cheos de intenso traballo, horas pateando rúas, facendo repartos informativos, gabeando farolas, celebrando actos para achegar as propostas do Bloque, falando directamente coa xente e unha morea de cousas máis. Todo isto faise coas nosas propias forzas e recursos quitando tempo de lecer para dedicarllo a un proxecto colectivo chamado Bloque Nacionalista Galego.

Seguir lendo “Votar para avanzar”

Xogando con bonecas

Moitos de vós lembraredes que no mes de xaneiro presentei unha proposta para dinamizar o Museo Municipal de Ribiera mediante o traslado a outro lugar da colección de bonecas que alí se atopa, unha idea amparada por veciñanza e por artistas mais rexeitada polo PP, supostamente polas “malas maneiras da súa presentación”. Pregunto eu, facelo ante a Corporación Municipal, órgano representativo da veciñanza de Ribeira, non é o lugar adecuado? Pois parece que para algúns non o é.

Seguir lendo “Xogando con bonecas”

Reiniciando o BNG: traballo, ilusión e afouteza

O día de onte, foi un gran día, durante 12 horas centos e centos de militantes participamos na XV Asemblea Nacional do Bloque Nacionalista Galego na cidade da Coruña, lugar escollido non por casualidade, senón por ser un espazo simbólico para o nacionalismo galego. Esta nobre vila viu nacer as Irmandades da Fala no ano 1916 e viu como en 1982 nacía tamén o BNG.

Seguir lendo “Reiniciando o BNG: traballo, ilusión e afouteza”

Desde os soños até conquistar as arelas, comezamos!

Boas,

hoxe retomo algo que estivera facendo durante os anos 2009-2012, que é a escrita de artigos e publicacións no meu blogue persoal. Neses catro anos estiven escribindo todo tipo de artigos nun caderno dixital que dera en chamar Nación Galega, publicacións todos elas que fican para o meu recordo e nos que se pode ver unha evolución do meu pensamento, da miña formación e tamén de min como persoa.

Tras 4 anos sen apenas escribir, só puntualmente artigos de opinión para algún xornal, volverei esbardallar para todas aquelas persoas que me queirades ler, seguir e por suposto, comentar e achegar as vosas visións.

En breve comezarei a subir máis contidos.

Camiñemos xuntos desde os soños até conquistar as nosas arelas sempre tendo presente o que ben dixo Alfonso Daniel Rodríguez Castelao no seu día, “ primeiro ser, despois triunfar ”.

Crónica dunha catástrofe anunciada

Parece que neste ano 2012, teremos que facer fronte a máis desemprego, a máis impostos, a máis austeridade, a máis corrupción, a máis destrución, etc

Comecemos polo emprego. Neste ano 2012 o estado español agarda máis desempregad@s, por se os que engrosan as listas do INEM non abondaran. Que vai facer o goberno do PP? Parece que resignarse a manter a axuda dos 400€ a desempregad@s de longa duración e a tentar manter as cousas máis ou menos para que non empeoren máis do que xa están.
No Estado hai moitos problemas pero os que máis preocupan neste momento son os do déficit e o paro. Se non creamos emprego dificilmente poderemos reducir o déficit público xa que non ingresaremos diñeiro d@s contribuíntes, polo tanto, o señor Rajoy e o seu equipo dedicen subir os impostos. Ás persoas con máis recursos? Pois claro que non, súbelle-los á clase traballadora (debe ser porque temos poucos).
Como coa vía da suba de impostos non vai recadar todo o necesario, para non incorrer nese temido déficit e que a Unión Europea, os mercados e as empresas de cualificación (verdadeiros voitres) non se nos boten enriba haberá que reducir o investimento público. Que pasará entón? Despois disto, haberá máis desemprego porque a inversión caerá e con ela, o emprego que xeraría.
No tocante á austeridade xa se pode comprobar como a redución en gasto en servizos sociais baixa (lei de dependencia conxelada), o gasto en educación redúcese (despido de profesorado), o gasto en sanidade báixase (o persoal sanitario só se repoñerá nunha taxa do 10%, polo tanto menos persoal sanitario), I+D+i redución drástica (adeus ós programas de investigación e de captación de investigadores/as), conxelación do salario mínimo interprofesional (a UE recomendaba que no estado español fose de 1026 non de 641€)…
Parece que se lles esquece a austeridade na familia real (60 millóns de €), Igrexa (10.000 millóns de €), loita contra a fraude fiscal (23% no Estado fronte ó 13% da UE), Senado, agrupamento de concellos, gasto militar…
Todo isto é o que nos agarda, mais nunca hai que ser pesimista, haberá que loitar para mudar a situación. Está claro en que hai alternativas a estas maneiras de gobernar e senón que llo digan a países que están crecendo e mellorando o estado do benestar, como Dinamarca, Islandia, Finlandia…
Ánimo xente! e a seguir loitando!